Πολυκατοικία στο Ηρακλειο

Η πρόταση αφορά την κατασκευή διώροφης πολυκατοικίας με pilotis και υπόγειο στο Ηράκλειο Κρήτης.

Η αρχιτεκτονική σύνθεση οργανώνεται γύρω από έναν κεντρικό πυρήνα κυκλοφορίας, ο οποίος αποτελεί το βασικό συνθετικό στοιχείο του κτιρίου. Υποχωρεί ελαφρώς και τέμνει τους κτιριακούς όγκους,  με σκοπό να τους δώσει το προσκήνιο, διαμορφώνοντας μια σαφή διάκριση μεταξύ των επιμέρους στοιχείων της σύνθεσης. Η κίνηση αυτή προσδίδει βάθος στην όψη, ενισχύει την ανάγνωση της ογκοπλασίας και αναδεικνύει τη σχέση μεταξύ πλήρους και κενού.

Η πρόσβαση στο κτίριο πραγματοποιείται από τη νότια πλευρά του οικοπέδου, μέσω μιας γραμμικής διαδρομής που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ζώνες φύτευσης και έναν υπαίθριο χώρο καθιστικού και BBQ.

Από την δυτική πλευρά του οικοπέδου, προνοήθηκε μια δευτερεύουσα είσοδος, η οποία διατηρεί τα χαρακτηριστικά της κύριας αλλά αυτή την φορά υποχωρεί ακόμα παραπάνω ενισχύοντας με το στοιχείο της αναδίπλωσης, τη γλυπτική έκφραση του κελύφους και δημιουργώντας μία ακόμη διαβάθμιση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου.

Η πιλοτή παραμένει ανοιχτή προς τον περιβάλλοντα χώρο, φιλοξενώντας τέσσερις θέσεις στάθμευσης και διατηρώντας την οπτική συνέχεια του οικοπέδου. Οι φυτεύσεις ενσωματώνονται στη συνολική διαμόρφωση, συμβάλλοντας τόσο στη βελτίωση του μικροκλίματος όσο και στην ανάδειξη της αρχιτεκτονικής σύνθεσης.

Η σύνθεση απαρτίζεται από δύο ορόφους οι οποίοι οργανώνονται με την ίδια συνθετική λογική, φιλοξενώντας από δύο διαμερίσματα ανά επίπεδο. Η επανάληψη της ίδιας διάταξης στον δεύτερο όροφο ενισχύει την καθαρότητα της κάτοψης και υπογραμμίζει τη λειτουργική σαφήνεια της πρότασης.

Η μορφολογική έκφραση του κτιρίου βασίζεται στην αλληλεπίδραση διαφορετικών υλικών και υφών. Οι γκρι επιφάνειες συνδυάζονται με ξύλινες επενδύσεις, δημιουργώντας μια ισορροπία ανάμεσα στη στιβαρότητα και τη θερμότητα των υλικών. Τα γυάλινα κιγκλιδώματα, τονίζουν τις καθαρές γραμμές της σύνθεσης, επιτρέποντας την καθαρή ανάγνωση των όγκων και αναδεικνύοντας τη γεωμετρία τους. Οι ενσωματωμένες φυτεύσεις στις όψεις και στους υπαίθριους χώρους λειτουργούν ως αναπόσπαστο μέρος της αρχιτεκτονικής έκφρασης, προσδίδοντας στο κτίριο βιοκλιματικό χαρακτήρα.

Συνολικά, η απλότητα της μορφής και η καθαρότητα της ογκοπλασίας συνθέτουν ένα κτίριο με διαχρονικό χαρακτήρα.